Σε ρυθμούς Dubai rock, EΕ &ΠΑΣΟΚ

Συνειδητά δεν θέλουμε να γράφουμε πια τίποτα το πολιτικό. Όλο αυτό το χρονικό διάστημα όλο και πιο πολύ το αναβάλουμε μιας και δε θεωρούμε το blogging καμία σοβαρή διαδικασία πολιτικής παρέμβασης καταγράφουμε "αδόκιμες" ακανόνιστες δικές μας σκέψεις. Πρέπει να τονίσουμε πως είναι τόσο δυνατή η ανάγκη μας να γράψουμε λόγω και των επικείμενων εξελίξεων μετατρέποντας την αντανάκλαση των πολιτικών δρώμενων σε μια ιδεολογική αφαιρετική σκέψη κυρίως για να τα έχουμε καλά με μας τους ίδιους και να μοιραστούμε τις σκέψεις μας με όλους και όλες εσάς.
Αυτές τι μέρες στο Dubai εκδηλώθηκε ένα τμήμα της κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος. Χόρεψε με την "πτώχευση" της η "Dubai World" δηλαδή η "κρατική κατασκευαστική εταιρία" όχι μόνο το εν λόγω Εμιράτο αλλά το σύνολο της χρηματιστικής ολιγαρχίας. Όμως οι μεγαλύτερες επιπτώσεις εμφανίστηκαν στο χρηματιστήριο του Λονδίνου, δηλαδή στην πλέον εξαρτημένη και συνδεμένη ιμπεριαλιστική οικονομία με τα ΗΑΕ και αντί για χορός έμοιαζε με μια ισχυρή σεισμική δόνηση χωρίς προηγούμενο.
Μπορεί στην κρατική εταιρία διαχείρισής τεχνητών νησιών και πωλήσεων γης "Dubai World", να βρέθηκε μια τρύπα 60 δισεκατομμυρίων ευρώ στην "ατμομηχανή" της, όμως αυτή η τρύπα μεταδόθηκε με ένα φτάρνισμα μεταφέροντας την "γρίπη των καπιταλιστικών χοιριδίων" στα ευρωπαϊκά και όχι μόνο χρηματιστήρια κάνοντας τα όλα μαζί να χορεύουν στους ρυθμούς του Dubai Rock.
Η κρίση αυτή ήταν αναμενόμενη, γιατί ήταν συνέχεια της καπιταλιστικής κρίσης της "κτηματικής πίστης του Νοεμβρίου του 2007 στις ΗΠΑ και αυτής του Αυγούστου - Οκτωβρίου 2008 στην Αυτοκινητοβιομηχανία και στο τραπεζοπιστωτικό σύστημα στις ΗΠΑ και στην ΕΕ , γιατί πολύ απλά στον μονοπωλιακό καπιταλισμό οι τέσσερις βασικές αντιθέσεις του συστήματος διογκώνονται και σε καμία περίπτωση και δεν νουθετούνται...
1)Η αντίθεση της κοινωνικής παραγωγής και του κεφαλαίου στο μονοπωλιακό καπιταλισμό είναι ακόμα πιο οξυμένη και αναπτύσσεται κατά γεωμετρική πρόοδο γιατί έχει συσσωρευτεί στην πιο ολοκληρωμένη μορφή συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης τους σε ακόμα πιο λίγα χέρια. Τα μονοπώλια στο εσωτερικό τους, στα σωθικά τους δηλαδή, εκτρέφουν τους ιούς της οικονομικής γρίπης χωρίς κανένα φάρμακο να υπάρχει στον ορίζοντα γιατί πολύ απλά δεν μπορεί να υπάρξει και αν υπάρχει κάτι που "φτιασιδώνει" την κατάσταση παρά μόνο για ένα μικρό χρονικό διάστημα και σε ένα ορισμένο βαθμό. Γι αυτό και ο πόλεμος σε όλες τις εκφάνσεις του πολιτικό - ιδεολογικές και στρατιωτικές είναι το ανώτατο στάδιο.
2)Στον μονοπωλιακό καπιταλισμό οι σκοποί των παραγωγικών δυνάμεων και της ίδιας της καπιταλιστικής παραγωγής είναι σε μια αδιάκοπη ανταγωνιστική δραστηριότητα
Οι παραγωγικές δυνάμεις επιζητούν την ανάπτυξη τους και την βελτίωση των εργασιακών σχέσεων παραγωγής ακόμα και μέσα στο ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα [ερμαφρόδιτη κατάσταση, αλλά για ένα μικρό χρονικό διάστημα πραγματοποιήσιμη, όχι όμως όπως την γνωρίζαμε μέχρι σήμερα για το παρόν και ένα σύντομο τμήμα του μέλλοντος, αυτό της λαϊκής εξουσίας και οικονομίας που θα είναι η σκυτάλη για το σοσιαλισμό)] .
Φυσικά και το κεφάλαιο ενδιαφέρεται για τα κέρδη του και μόνο γι' αυτά. Όταν οι παραγωγικές δυνάμεις στα πλαίσια των ενδοκαπιταλιστικών ανταγωνισμών και αντιθέσεων διαπιστώσουν μείωση των κερδών τους, προχωρούν αυτόματα στην καταστροφή των παραγωγικών δυνάμεων και προχωρούν σε μαζικές απολύσεις, η διαχωρίζουν τον χρόνο εργασίας σε πολλαπλές ταχύτητες(ήμιαπασχόληση, υποαπασχόληση, εταίροαπασχόληση και λοιπές ελαστικές σχέσεις εργασίες).
3)Παράλληλα με τα παραπάνω οι αντιθέσεις ανάμεσα στη σχετική οργάνωση της παραγωγής σε μεταποιητικούς - βιομηχανικούς κλάδους, μεταφορές, τηλεπικοινωνίες κατασκευές κλπ και την αναρχία σε κοινωνική κλίμακα, ο καπιταλιστικός καταμερισμός εργασίας και οι αντιθέσεις ανάμεσα σε πλούσιες αναπτυσσόμενες και υπανάπτυκτες χώρες διευρύνεται αδιάκοπα. Ακόμα και στις ίδιες τις μεγάλες καπιταλιστικές χώρες οι έντονες αντιθέσεις μέσα στα ίδια τα μητροπολιτικά τους κέντρα είναι τέτοιες που το άνοιγμα της ψαλίδας ανάμεσα σε κεφάλαιο και εργασία οξύνεται παραπέρα και η χύτρα ταχύτητας ψάχνει για βαλβίδες ασφαλείας που θα πραγματοποιούν ανώδυνες εκτονώσεις.
*Το Dubai ήταν ένα τμήμα τέτοιας ανώδυνης εκτόνωσης, όπου το λεγόμενο "jet set", (που δεν είναι ασφαλώς το μεγάλο κεφάλαιο, αλλά κάτι ενδιάμεσα υπολείμματα του , δηλαδή κάτι "ξιπασμένα" νεόπλουτα τμήματα των μεγαλομεσαίων και των μεσαίων στρωμάτων των χωρών τους, που κατά τον κ. Ανδριανόπουλο αποκαλούνται οι νέες οικονομικές δυνάμεις), γιατί αποτελούν πρότυπο ανάπτυξης σε όλες τις κοινωνίες. Είναι το κατά την δεκ' του '70 και του '80 American Dream που ήταν διαθέσιμο όχι μόνο στην Αμερική. Αυτά τα μεταπρατικά παρασιτικά στοιχεία των ενδιάμεσα εξαρτημένων στρωμάτων του κεφαλαίου και των ταξικών κοινωνιών αποτελούν τον οδηγό για τα λούμπεν στοιχεία των μικρομεσαίων στρωμάτων της πόλης και του χωριού, αλλά και της εργατικής αριστοκρατίας διαμέσου του λεγόμενου star system.
4)Με όλες τις παραπάνω αντιθέσεις ως συνέχεια η μια της άλλης χωρίς το σημείο με τον αστερίσκο, δημιουργούν πεδίο δόξης λαμπρόν για τις καπιταλιστικές κρίσεις υπερπαραγωγής και υποκατανάλωσης σε τέτοιο βαθμό που ότι παράγει η εργατική τάξη να μην μπορεί να το καταναλώσει αφού όλο και περισσότερα τμήματα της μπαίνουν μαζικά στην ανεργία. Δεν είναι μόνο αυτό, αλλά και ο κατακερματισμένος χαρακτήρας της, τόσο που να μην μπορεί να καταναλωθεί αυτό που παράγει ο ένας εργατικός κλάδος για ένα άλλο η για τα σύμμαχα φτωχομεσαία στρώματα που και αυτά συμπιέζονται σε τέτοιο βαθμό που καθίσταται αδύνατη η κατανάλωση.
Φυσικά η ηθική του μονοπωλιακού κεφαλαίου είναι τέτοια σήμερα που τύπου Κεϋνς ρυθμίσεις δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν αντικειμενικά
Σήμερα δεν υπάρχει ούτε το ισχυρό λαϊκό κίνημα, ούτε ο σοσιαλισμός που γνωρίσαμε που αντικειμενικά ένωνε όλες τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις στον κοινό στόχο - εχθρό (το σοσιαλισμό δηλαδή) όπου κάτω από την πίεση του τελευταίου τα μονοπώλια έδιναν κάποιες ψεύτο η καλές για τον καπιταλισμό παροχές και είχαν έστω και εικονικά ένα καλύτερο κοινωνικό και ανθρώπινο προσωπείο.
Σήμερα τα κέρδη επιστρέφουν "σχεδόν" εξ ολοκλήρου στην έρευνα και στην εφαρμογή της στην παραγωγή στο όνομα της ανταγωνιστικότητας και των αυξανόμενων τάσεων για επιχειρηματικές επενδύσεις.
Στα αστικά κόμματα της εποχής μας δεν υπάρχει η παραμικρή σκέψη αλλά και δυνατότητα φορολόγησης του κεφαλαίου για το εποικοδόμημα ούτως ώστε να δοθούν παροχές στα φτωχά και γενικότερα στα λαϊκά στρώματα από την φορολόγηση του. Τόσο σε επίπεδο εθνικών όσο και διεθνικών συσχετισμών και όσοι προπαγάνδιζαν τον ευρωμονόδρομο , δηλαδή αυτά τα κόμματα που υπέγραψαν τις αντιλαϊκές συνθήκες και συμφωνίες κηρύσσοντας τα "χρυσά κουτάλια", σήμερα δεν είναι σε θέση να πάρουν έστω και μια εικονική φιλολαϊκή πολιτική.
Η χρεοκοπία της σοσιαλδημοκρατίας, του λαϊκού καπιταλισμού, του κοινωνικού φιλελευθερισμού αλλά και της "Νέας Αριστεράς" βρίσκετε σε αυτό ακριβώς το σημείο. Στο ότι όσο και αν θέλουν, ο καθένας από διαφορετική σκοπιά δεν μπορούν να κάνουν το παραμικρό, οι υπογραφές τους στις Ευρωσυνθήκες είναι πέρα για πέρα δεσμευτικές.
Το ευρωενωσιακό και όχι μόνο εποικοδόμημα στην εποχή μας, όχι μόνο δεν θέλει, αλλά δεν μπορεί κι όλας να επαναπροβεί σε νέο - κεϋνσιανίστικες παροχές, βρίσκεται σε ένα αδιέξοδο χωρίς καμία πύλη διαφυγής. Είναι αντικειμενικά δεδομένο πως την κρίση (που το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα δημιούργησε), θα την αντιμετωπίσει το ίδιο το σύστημα με θυσίες εκατομμυρίων εργαζόμενων ανθρώπων τόσο σε επίπεδο οικονομίας όσο και σε επίπεδο πολιτικής και στρατιωτικής αιχμαλωσίας για όσο, όταν και όπου χρειαστεί.
Η Γιουγκοσλαβία, το ΙΡΑΚ και το Αφγανιστάν ήταν μόνο το "ορεκτικό" για τον ιμπεριαλισμό, όπως και τα εκατομμύρια νέο-εξαθλιωμένων που θα προκύψουν απ' εδώ και πέρα, όλο το επόμενο διάστημα στο οικονομικοπολιτικό του σκέλος του, τον μονοπωλιακό καπιταλισμό. Σήμερα η ηθική της χρηματιστικής ολιγαρχίας απαιτεί την χρεοκοπία του μεγαλύτερου μέρους των φτωχών λαϊκών στρωμάτων σε πόλεις και χωριά αλλάζοντας την δανειακή της πολιτική και με πάρα πολύ σκληρούς όρους αναγκάζοντας τα να αποδεχτούν την ακόμη πιο σκληρή εργασιακή εκμετάλλευση. Τα "πάλαι ποτέ" εύκολα δάνεια στις λαϊκές οικογένειες αν δεν σταματήσουν υπό τη μορφή σαλαμοποίησης , θα απομυζούν τον τροφό τους την λαϊκή αποταμίευση βγάζοντας τεράστια κέρδη από αυτήν αποδίδοντας κάτι μηδενικά επιτόκια σε κλειστές προθεσμιακές καταθέσεις της τάξης του 0,01%. Το κεφάλαιο πάνω στον κατακλυσμιαίο ανταγωνισμό του θα οδηγήσει χιλιάδες κόσμο στα πεζοδρόμια και στην ζητιανιά, θα αναγάγει την φιλανθρωπία και τον εθελοντισμό σε καθήκον από αυτούς που δεν θα έχουν ούτε στον ήλιο μοίρα.
Σήμερα περισσότερο από ποτέ άλλοτε μέσα στον ίδιο τον μονοπωλιακό καπιταλισμό που σαπίζει, σαπίζουν και τα παιδιά του και παίρνει μια άλλου είδους τρομοκρατική για τους λαούς όψη, όχι απαραίτητα με εθνικοσοσιαλιστικά χαρακτηριστικά(τον ρόλο αυτό τον έχει αναλάβει εργολαβικά η σοσιαλδημοκρατία) αλλά οι επικείμενες αναδιατάξεις του πολιτικού σκηνικού με επιχειρηματίες, manager, δημοσκόπους και διαφημιστές και τα νέα πιλοτικά - πολιτικά κόμματα που θα επιχειρήσουν να διαμορφώσουν όπου μπορούν. Η καπιταλιστική κρίση ακόμα και να επουλωθεί (επουλώνεται με τσουνάμι αντιλαϊκών μέτρων), θα γεννήσει νέες ακόμη μεγαλύτερες. Με τσιρότα και παραμάνες θα κρατηθεί ο καπιταλισμός και θα είναι ισχυρός και έτσι, το ζήτημα είναι να αναπτυχθούν η ισχυροποιηθούν τα λαϊκά κινήματα γενικά, το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα στη χώρα μας για ανασχέσουν αρχικά ότι μπορούν για να περάσουν το λαό στην αντεπίθεση. Η καπιταλιστική κρίση δεν είναι κρίση γενική, είναι κρίση του συστήματος και των κανόνων της αγοράς, της ανταγωνιστικότητας και της επιχειρηματικότητας, είναι αποτέλεσμα των παραγωγικών σχέσεων και των πολιτικών τους εκπροσώπων.
Σε λίγες μέρες αισίως θα μπούμε στο δεύτερο μήνα με το ΠΑΣΟΚ διακυβέρνηση και όλο και περισσότεροι κατανοούν πως καμία από τις έστω και μηδενικές αυξήσεις που εξήγγειλε προεκλογικά δεν θα πραγματοποιηθεί και μέχρι τον Ιούλιο σύμφωνα και με τις δεσμεύσεις που έχει στην ΕΕ θα πρέπει να έχει φέρει εις πέρας το νέο πακέτο ασφαλιστικών μέτρων, φυσικά δεν θα περιοριστεί μόνο εκεί, γιατί για πρώτη φορά στην μετά το 1974 εποχή ο ΣΕΒ προλαλεί, προκαλεί και προκαθορίζει την πολιτική των συλλογικών συμβάσεων.
Φυσικά μετά τους αντιασφαλιστικούς νόμους Σιούφα, Ρέππα, Πετραλιάς και τις προηγούμενες αυξήσεις ορίων ηλικίας που ο ένας νόμος κληροδοτούσε στον άλλο τώρα θα έχουμε ως προαπαιτούμενο για το μεγάλο κεφάλαιο το πιο σκληρό πακέτο μέτρων που θα αφορούν το ασφαλιστικό. Μέχρι το 1985 τα ταμεία είχαν διπλά και τριπλά αποθεματικά, παρότι από το 1950 και μέχρι τότε που το επιτόκιο στις προθεσμιακές και τα κλειστά ήταν στο 25-35%, οι κυβερνήσεις τα έβαζαν από 0 έως 2% στην καλύτερη των περιπτώσεων. Για την ιστορία να θυμίσουμε πως πριν την επίσημη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων από το ΠΑΣΟΚ το 1997-1998, τις ίδιες τις ελαστικές σχέσεις εργασίας τις βλέπαμε δειλά - δειλά να εφαρμόζονται - δοκιμάζονται στα τότε νεαρά ΜΜΕ και σε επιχειρήσεις που διατηρούσαν διάφορα στελέχη του "κινήματος". Φυσικά είχαν προηγηθεί το πραξικόπημα στη ΓΣΣΕ το 1986 από την ΠΑΣΚΕ οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου του μακαρίτη του Γιαννόπουλου, που απαγόρευε αυξήσεις πάνω από τον πληθωρισμό(οι παλαιότεροι θα θυμούνται τη μήνυση στο Ριζοσπάστη για τις αυξήσεις που είχε κάνει στο προσωπικό της Τυποεκδοτικής), το κόψιμο της ΑΤΑ από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, καθώς επίσης και τους μύριους κοινωνικούς διαλόγους που επιβάλει πάντα η ΕΕ για να επικαιροποιήσει μέσω των διαλόγων την αντιλαϊκή - αντεργατική πολιτική της που ήταν είναι και θα είναι αποτελέσματα της συνθήκης του ΜΑΑΣΤΡΙΧΤ.
Φυσικά το ΠΑΣΟΚ ως γνήσιο τέκνο της σοσιαλδημοκρατίας βάζει πλάτη μέσω του συμβιβασμένου εργατοπατερισμού για να παρθούν τα όποια αντιλαϊκά μέτρα ντιρεκτίβες της ΕΕ που όμως ψήφισαν σύσσωμα ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΝ. Η χειραγώγηση του συνδικαλιστικού κινήματος ιστορικά πραγματοποιείται μονίμως και με τις πιο δόλιες μέθοδες πάντα από την σοσιαλδημοκρατία. Χρησιμοποιείται για να περάσει ακόμη πιο σκληρά αντιλαϊκά μέτρα προς όφελος του μεγάλου κεφαλαίου αναπτύσσοντας τον αντικομμουνισμό και την κατασυκοφάντηση του λαϊκού κινήματος με παραπλανητικούς όρους συμψηφισμούς και ψέματα . Η σοσιαλδημοκρατία χρησιμοποιεί την εργατική αριστοκρατία και τον ψευτοδιάλογο μέσα από ένα είδους ανώτερου κοινωνικού εταιρισμού.
Επίσης για την ιστορία να θυμίσουμε πως πριν την ελεύθερη πτώση του ΠΑΣΟΚ το 2004, στα προγράμματα του είχε σχέδια με τα οποία ο ΣΔΟΕ θα έμπαινε στα σπίτια για οικονομικούς ελέγχους, κάτι που σκέφτεται να επαναφέρει και πάλι το ΠΑΣΟΚ, όπως και μια νέα μορφή φορολογίας υπέρ των ταμείων. Την ίδια στιγμή πρώτο είχε μειώσει τον φορολογικό συντελεστή των ΑΕ από 45 σε 35% και η ΝΔ την έστειλε στο 25% με προοπτική το 15%.
Πραγματικά το αστικό κοινωνικό και πολιτικό κατεστημένο στη χώρα μας βρίσκεται σε "κατάσταση συναγερμού" και φυσικά δεν είναι τίποτα τυχαίο.
Η πρώην κυβέρνηση "παρέδωσε κλειδιά" γιατί αρνούταν να αναλάβει εξ ολοκλήρου το ρόλο της, δηλαδή την ακόμα μεγαλύτερη επιθετικότητα του κεφαλαίου για να μην εξαφανιστεί πολιτικά. Το μεγάλο κεφάλαιο εξάλλου είχε επιλέξει το άλλο πόδι του το ΠΑΣΟΚ και στην παρούσα φάση δεν ήθελε την ΝΔ ως εκτελεστικό του όργανο, όχι μόνο γιατί δεν θα μπορούσε να περάσει με την ίδια "ευκολία" τα πιο αναβαθμισμένα αντιλαϊκά μέτρα της στρατηγικής της Λισσαβόνας, αλλά για να μπορεί να υπάρχει ως εναλλακτική πολιτική λύση το αμέσως επόμενο διάστημα και μάλιστα μέσα από ένα ακόμα πιο συντηρητικό προσωπείο και με ένα "σιδερένιο" ηγέτη νομιμοποιημένο από 750.000 "Νεοδημοκράτες".
Σήμερα τα αστικά πολιτικά κόμματα θέλουν ένα ισχυρό τρίτο πόλο, ο Συν/Σύριζα δοκιμάστηκε και κρίθηκε αναποτελεσματικός στην αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων μέσα στην "αριστερά", το ΛΑΟΣ κρίνεται ανεπαρκές με τις δίγλωσσες και πολύγλωσσες πότε λαϊκίζουσες και πότε κατάμαυρες τοποθετήσεις του που θυμίζουν γλώσσα της εποχής του Συναγερμού επί "Στρατάρχη" Παπάγου, οι δε οικολόγοι έγιναν το όχημα καλλωπισμού του ΠΑΣΟΚ και πήραν δρόμο για την πρόωρη "απόσυρση" τους.
Ο τρίτος πόλος κατά το σημερινό πολιτικό σύστημα πρέπει να είναι κάπου ανάμεσα στο μεγάλο κέντρο, τους επιχειρηματίες και τον κοινωνικό φιλελευθερισμό, πρέπει να είναι εικονικά "άφθαρτος" και πολιτικά ο πλέον ικανός πολιορκητικός κριός της καταλήστευσης του λαϊκού εισοδήματος, να αναπτύσσει αντικομμουνισμό όχι μόνο προς το ΚΚΕ, αλλά κυρίως προς το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα.
Το επόμενο διάστημα είναι οικονομικά κάπου ανάμεσα στην περίοδο του μεσοπολέμου με ακόμα πιο σκληρά χαρακτηριστικά στην μορφή και πολιτικά κάπου ανάμεσα στην περίοδο του 1964-1965, όπου ο παππούς του σημερινού πρωθυπουργού αντικατέστησε τον "Θείο" Κ. Καραμανλή του χτεσινού προέδρου της Ελληνικής Κυβέρνησης. Όπως και ο χτεσινός έτσι και ο "Θείος" έπεσε κάτω από τα βάρη των ατελείωτων σκανδάλων των συνεργατών του και την πίεση του λαϊκού κινήματος με το 114. Φυσικά όπως και τότε, έτσι και σήμερα η εναλλαγή ήταν αναγκαία και τότε και σήμερα. Πέρα από την ίδια σε σχέση με τα ονόματα εναλλαγή προσώπων (και όχι πολιτικών) που πραγματοποιήθηκε δια μέσου μιας γιγαντιαίας εξαπάτησης του Ελληνικού λαού, τότε και σήμερα το ζήτημα για το τότε και σημερινό αστικό πολιτικό σύστημα ήταν και είναι η παραπέρα εξέλιξη του συστήματος με ακόμη πιο σκληρούς όρους για την εργατική τάξη και τους συμμάχους της. Τότε με οδηγό την Φρειδερίκη και την Αμερικάνικη πρεσβεία, σήμερα με τους Μίχαλους και τα Ευρωενωσιακά μονοπώλια στο όνομα της κρίσης και των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.
Στο όνομα της κρίσης και με μπούσουλα την στρατηγική της Λισσαβόνας η σημερινή κυβέρνηση όσο αντέξει και μέχρι να δώσει την σκυτάλη στην επόμενη θα πάρει τέτοια αντιλαϊκά μέτρα που αυτά των κυβερνήσεων Ράλλη, Α. Παπανδρέου 1985-89, Μητσοτάκη, Σιμήτη και Καραμανλή, παρότι συνέχεια τους και πατώντας σε όλους τους αντιλαϊκούς νόμους, θα μοιάζουν με παιδικά παιχνίδια...
Έρχεται λαίλαπα και μπορεί οι εργαζόμενοι να μην την έβλεπαν, ωστόσο μπορούν να ακυρώσουν την ψήφο τους στους δρόμους δίπλα στο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα.
Ο επίλογος είναι αντιγραφή επικόληση του κεντρικού άρθρου του Κυρ. Ριζοσπάστη.
"Η νέα επίθεση, που έχουν εξαπολύσει ενάντια στα εργασιακά και τα ασφαλιστικά δικαιώματα κεφάλαιο, κυβέρνηση, ΕΕ, με τη συμφωνία της ΝΔ, είναι καθολική. Καθολική πρέπει να είναι και η αντεπίθεση της εργατικής τάξης, των φτωχών αγροτών, των αυτοαπασχολούμενων στις πόλεις, της νεολαίας και των γυναικών από τα καταπιεσμένα λαϊκά στρώματα. Ο,τι έχει απομείνει από τα ασφαλιστικά δικαιώματα μπαίνει στην κλίνη του Προκρούστη. Οι συμβιβασμένες συνδικαλιστικές πλειοψηφίες βάζουν πλάτη για την προώθηση των αντιασφαλιστικών σχεδίων σε όφελος του κεφαλαίου. Στην ίδια ρότα, καπιταλιστές και κυβέρνηση επιδιώκουν μείωση του εργατικού, του λαϊκού εισοδήματος, τόσο με την επιβολή εισοδηματικής πολιτικής και συλλογικών συμβάσεων που θα καθιερώνουν μισθούς και μεροκάματα πείνας, όσο και με φόρτωμα των βαρών της κρίσης στο λαό. Η ενιαία απάντηση με ταξική αντεπίθεση είναι επιβεβλημένη. Και πρέπει να εκφραστεί με την επιτυχία της απεργίας στις 17 Δεκέμβρη, που κάλεσε το ΠΑΜΕ, διεκδικώντας ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών της εργατικής, της λαϊκής οικογένειας".

Ράδιο Κολλεκτίβα

60 ΧΡΟΝΙΑ DDR

Έχουν περάσει 20 χρόνια από την ανατροπή του σοσιαλισμού στην ΛΔΓ, την προσάρτηση της στην ΟΔΓ παράλληλα με την καπιταλιστική παλινόρθωση και τίποτα δεν θυμίζει το ένδοξο παρελθόν της.
Ήταν η ίσως πιο ανεπτυγμένη Ευρωπαϊκή χώρα σε όλα τα επίπεδα μα κυρίως ήταν μια σοσιαλιστική χώρα που δίπλα της δυτικότερα ο ιμπεριαλισμός καραδοκούσε να την ανατρέψει με κάθε τρόπο και σε κάθε περίπτωση, ακόμα και αν διακυβεύονταν ένας νέος παγκόσμιος πόλεμος. 'Ήταν τόσο μεγάλη η ανάπτυξη σε δείκτες και σε ποιότητα ζωής που η ίδια η ανάπτυξη της ΛΔΓ αποτελούσε σημείο αναφοράς σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ήπειρο. Ήταν τόσο μεγάλη η ταχύτητα ανάπτυξης αυτής της χώρας σε κοινωνικό, οικονομικό, τεχνικό και επιστημονικό επίπεδο που φόβιζε πολύ περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη σοσιαλιστική χώρα την καπιταλιστική δύση για τα επιτεύγματα της μιας και δεν ήταν "σλαβόφωνη" χώρα και κυρίως το δυτικότερο σοσιαλιστικό σημείο της Ευρώπης.
Η ΛΔΓ είχε άλλο ένα ατού μέσα στο έδαφος της, δηλαδή στην πρωτεύουσα στο Α. Βερολίνο όπου υπήρχε και το δυτικό τμήμα της πόλης. Μέχρι το τέλος του 1961 δεν υπήρχε τοίχος και η διέλευση ήταν ανοικτή για πάνω από 1.000.000 Βερολινέζους, ωστόσο όμως πολύ νωρίτερα ήδη από το καλοκαίρι του 1951 οι Αμερικανοί, οι Βρετανοί και οι Γάλλοι ζητούσαν επίμονα την κατασκευή ενός τοίχους ανάμεσα στα 2/4 της πόλης, δηλαδή στο μισό της ουσιαστικά λαμβάνοντας υπόψη πως ο δυτικός τομέας ήταν διοικούμενος υπό τους τρεις παραπάνω ιμπεριαλιστές. Η Επιμονή του μεγάλου ΣΤΑΛΙΝ παρά τους κινδύνους που ελόχευαν για την ΛΔΓ και αυτό αποδείχτηκε αργότερα δεν άφησε περιθώρια στους ιμπεριαλιστές να πραγματοποιήσουν τα σχέδια τους δηλαδή να τοιχίσουν την πόλη, χωρίζοντας την στα δυο.
Φυσικά αφορμή υπήρξε η εισαγωγή διαφορετικού νομίσματος από τη δυτική πλευρά της πόλης. Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και οι αρχές του Δυτικού Βερολίνου ξεκίνησαν τη συστηματική μετάλλαξη του Δ. Βερολίνου σε προγεφύρωμα του Ψυχρού Πολέμου σε κέντρο προκεχωρημένων επιθετικών και προβοκατόρικων ενεργειών όπου μυστικές υπηρεσίες και μονοπώλια συμμετείχαν οργανωμένα υποσκάπτοντας το νόμισμα της ΛΔΓ. Οργάνωναν λαθρεμπόριο με στόχο την αποσταθεροποίηση του σοσιαλιστικού συστήματος και την οργάνωση αντεπαναστατικών επιχειρήσεων καθώς και στρατιωτικών "γυμνασίων" που παραβίαζαν το προκλητικά το έδαφος της ΛΔΓ . Όλες αυτές οι μεθοδεύσεις προκαλούσαν μια εξαιρετικά επικίνδυνη κατάσταση για την ειρήνη όχι μόνο στην περιοχή με αποτέλεσμα να υψωθεί το λεγόμενο τοίχος το οποίο διαλύθηκε το 1989.
Πίσω από τον αστερισμό των πανηγυρισμών για τα είκοσι χρόνια από "την πτώση του τοίχους αίσχους" όπως αποκαλούσαν το τοίχος του Βερολίνου κρύβεται ο πιο μεγάλος φόβος των Ιμπεριαλιστών. Ξέρουν πλέον, πως όχι μόνο ο λαός της πρώην ΛΔΓ, αλλά και ο λαός της ΟΔΓ(πρώην Δυτικής) και είναι πεισμένοι, ότι ο σοσιαλισμός της πρώτης έφερνε καλύτερα επίπεδα ζωής στους κατοίκους της, ότι το σύστημα δωρεάν δημόσιας παιδείας - υγείας είναι αφορμή για εφαρμογή αλλά και οι συγκρίσεις που αποδείχνουν την ΑΝΩΤΕΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ, σε σχέση με τη καπιταλιστική βαρβαρότητα του σήμερα σε όλα τα επίπεδα.
Μπορεί σήμερα να ζει και να βασιλεύει η καπιταλιστική βαρβαρότητα ωστόσο όμως τα είκοσι χρόνια χωρίς τη ΛΔΓ, κάνουν επιτακτική την ανάγκη στους λαούς να υπάρχει στις αναμνήσεις, τις συγκρίσεις και τους συνειρμούς τους ως την μοναδική απάντηση στην κατ'εξακολλούθηση και κατά συρροή βεβήλωση της ζωής τους. Η ΛΔΓ ήταν τμήμα ότι πιο όμορφου έφτιαξε έως σήμερα η ανθρωπότητα του σοσιαλισμού και το χειρότερο είναι πως είναι ακόμα ζωντανή ανάμνηση στη συνείδηση τους ως η μοναδική εναλλακτική λύση για το μέλλον.

ΖΗΤΩ ΤΑ 60 ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΛΔΓ

Ρ.Κολλεκτίβα

Περίεγοι συνειρμοί με επικίνδυνες πλαστογραφίες...

Η τρομοκρατία και τα προβοκατόρικα χτυπήματα της είναι το καλύτερο χαρτί για την αφαίρεση και άλλων δικαιωμάτων, το καλύτερο άλλοθι για ακόμη μεγαλύτερο χτύπημα του κόσμου της εργασίας.
Κάθε φορά που πλασάρονται τέτοιου είδους χτυπήματα την επομένη ακριβώς το λαϊκό κίνημα πρέπει να φυλάει τα ρούχα του. Είναι φανερό πως κάθε "τρομοκρατική" πράξη έχει ως στόχο τα δημοκρατικά δικαιώματα, το λαϊκό κίνημα και τις ελευθερίες, τις όποιες εμπάς ει περιπτώσει έχουν απομείνει στα υπολείμματα του αστικό -"δημοκρατικού" κράτους.
Είναι ηλίου φαεινότερο πως η λεγόμενη τρομοκρατία έχει βαθιές ρίζες μέσα στις μυστικές υπηρεσίες και στο πάντα έτοιμο κράτος και παρακράτος να τις εξαπολύσει, όταν όλοι οι παραπάνω αισθάνονται πως θα χάσουν το έδαφος κάτω από τα πόδια τους και κάτω από την πίεση του λαϊκού κινήματος χτυπούν προβοκατόρικα. Η λεγόμενη τρομοκρατία ουδεμία σχέση έχει με το επαναστατικό προτσές και τα εργατικά και λαϊκά κινήματα, είναι ο εν δυνάμει εχθρός τους. Αρκεί να δει κανείς το πότε δρουν οι λεγόμενοι τρομοκράτες , με ποιο τρόπο και τελικά αν έχει κερδίσει κάτι από αυτές τις επικίνδυνες για τους λαούς επιθέσεις, έστω και ένα λαϊκό κίνημα σε όλο τον κόσμο αλλά και στην πατρίδα μας. Απεναντίας έχει χάσει και την ακριβώς αμέσως επομένη μέρα το λαϊκό κίνημα βρίσκει απέναντι του την κρατική τρομοκρατία και καταστολή, που είναι ο αντίποδας της παρακρατικής, που πάντα δρα στο όνομα του λαού υπηρετώντας πάντα το κράτος και τους μηχανισμούς του. Από το βιβλίο του Κλεάνθη Γρίβα αντιφάκελος 17Ν αντιγράφουμε και επικολλούμε τα παρακάτω με τα οποία συμφωνούμε απολύτως, σημειώνοντας πως ουδέποτε ήμασταν οπαδοί του και ουδέποτε συμφωνούσαμε σε άλλες θέσεις του, ωστόσο στο ζήτημα της τρομοκρατίας τα συμπεράσματα του έχουν βάση και μας βρίσκουν σύμφωνους.
"Ιδρυτική πράξη της τρομοκρατίας στην Ελλάδα αποτελεί το απόρρητο παράρτημα που συνόδευε τη συμφωνία για την εγκατάσταση των αμερικανικών βάσεων στην Ελλάδα (1955), με το οποίο η χώρα μας ανέλαβε την υποχρέωση να εφαρμόσει την τρομοκρατική Νατοϊκή "Επιχείρηση Stay Behind", που στα καθ' ημάς εξειδικεύτηκε με την κωδική ονομασία "Κόκκινη Προβιά". (Και συνεχίζει το βιβλίο να αποκαλύπτει)."Ο πυρήνας του επτασφράγιστου αυτού "Παραρτήματος" -που εξακολουθεί να παραμένει αυστηρά απόρρητο επί μισό αιώνα- αποκαλύφθηκε από τον Ανδρέα Παπανδρέου, με δήλωσή του, το 1990: «Η παρακρατική οργάνωση "Κόκκινη Προβιά" δημιουργήθηκε το 1955, ως αποτέλεσμα ενός μυστικού παραρτήματος της συμφωνίας με βάση την οποία εγκαταστάθηκαν οι αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις στην Ελλάδα» ("Ιντιπέντεντ", 16-11-1990). Αυτό το παράνομο παραστρατιωτικό και παρακρατικό δίκτυο έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στις εσωτερικές -και όχι μόνο- πολιτικές εξελίξεις σε όλη τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου και ήταν ο εμπνευστής, ο οργανωτής, ο καθοδηγητής και, κατά περίπτωση, ο ηθικός ή φυσικός αυτουργός σε όλες τις τρομοκρατικές ενέργειες που συγκλόνισαν τη χώρα κατά τη μεταπολεμική περίοδο". Φυσικά όλα αυτά όπως και χιλιάδες άλλες αποδείξεις για το ζήτημα της λεγόμενης τρομοκρατίας είναι γνωστά και ειδικά στους κομμουνιστές που παλεύουν ενάντια στον ιμπεριαλισμό και την κάθε λογής τρομοκρατία του. Αρκεί να διαβάσει κανείς προσεκτικά τις προκηρύξεις των εγκάθετων παρακρατικών υποκειμένων που δρουν για λογαριασμό κάθε λογής και κοπής μυστικών υπηρεσιών και εις βάρος του λαϊκού κινήματος στη χώρα μας και θα καταλάβει άμεσα τις χυδαίες επιθέσεις προς το ΚΚΕ. Με την επίθεση της "νεοσύστατης" προβοκατόρικης οργάνωσης με την επικίνδυνη πλαστογράφηση του ηρωικού ονόματος της ΟΠΛΑ, οι προβοκάτορες επιχειρούν να διαμορφώσουν περίεργους συνειρμούς και συγχύσεις μέσα στο λαϊκό κίνημα και τους εγκάθετους αντικομμουνιστές όπως ο γνωστός εκπρόσωπος τύπου του ΛΑΟΣ, για ακόμα μεγαλύτερης μορφής και έκτασης χτυπήματος το λαϊκού κινήματος.

Ραδιο Κολλεκτίβα

Παραθέτουμε την ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για την προβοκατόρικη προκήρυξη σχετικά με την επίθεση στο αστυνομικό τμήμα της Αγίας Παρασκευής. "Η «προκήρυξη» αυτών που πλαστογραφούν ονόματα και σύμβολα των λαϊκών αγώνων, όπως το όνομα της ηρωικής αντιστασιακής Ο.Π.Λ.Α., και που δηλώνουν ότι αναλαμβάνουν την ευθύνη της επίθεσης στο αστυνομικό τμήμα της Αγίας Παρασκευής, δεν πρέπει να υποτιμηθεί. Έρχεται να επιβεβαιώσει τη θέση του ΚΚΕ ότι αυτές οι ενέργειες είναι έργο σκοτεινών και ύποπτων μηχανισμών. Ότι το πραγματικό κίνητρο της δράσης τους υπηρετεί αντιδραστικούς σχεδιασμούς, όπως η συκοφάντηση του επαναστατικού, λαϊκού κινήματος, η δικαιολόγηση μέτρων καταστολής και τρομοκρατίας σε βάρος του. Επιχειρούν να ταυτίσουν την προβοκατόρικη δράση μηχανισμών με το μαζικό λαϊκό επαναστατικό αγώνα που πραγματικά στρέφεται κατά του καπιταλισμού Το ΚΚΕ καλεί τους εργαζόμενους, τους νέους, τα φτωχά λαϊκά στρώματα στο σύνολό τους να επαγρυπνούν. Η αποτελεσματική αντιμετώπιση της προβοκάτσιας και συνολικά της δράσης των ποικιλόμορφων μηχανισμών των μονοπωλίων και του ιμπεριαλισμού μπορεί να γίνει μόνο με την ανάπτυξη ενός ρωμαλέου εργατικού λαϊκού κινήματος, που έχει στο στόχαστρο του σταθερά την εξουσία των μονοπωλίων."

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΕΔΩ

Λαϊκό Μέτωπο στη λαίλαπα που έρχεται...

Δεν έχουμε την παραμικρή αυταπάτη και αμφιβολία για την πολιτική που θα εφαρμόσει η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Το είδαμε στην πιο πετυχημένη εκδοχή προεκλογικού πολιτικού συνθήματος, αυτού του ΚΚΕ στο "έρχεται θύελλα".
Εμείς λέγαμε "έρχεται λαίλαπα" γιατί το ξέρουμε καλά, το ΠΑΣΟΚ το έχουμε ζήσει στο πετσί μας και το ξέρουμε απ' έξω και ανακατωτά.
Τα αλήστου μνήμης έργα και οι ημέρες του είναι πολύ νωπά για να ξεθωριάζουν μέσα σε ένα αμελητέο πολιτικά χρονικό διάστημα - διάλειμμα των 5 1/2 χρόνων της ΝΔ, ακόμα ηχούν στα αυτιά μας οι φράσεις του πρώην πρωθυπουργού κ. Σημίτη ότι το ΚΚΕ είναι στα όρια της νομιμότητας, φυσικά και η νέα κυβέρνηση δεν πρόλαβε να βγει και μόλις χτες πραγματοποίησε έκτακτο αντικομμουνιστικό υπουργικό συμβούλιο.
Ας μην γελιόμαστε μπορεί για 5 1/2 χρόνια η ΝΔ να ήταν κυβέρνηση, ουσιαστικά όμως και πάλι το ΠΑΣΟΚ κυβερνούσε, σε δημόσια διοίκηση, σε εκατοντάδες δήμους και δεκάδες νομαρχίες. Εκεί όμως που ήταν παρών δίνοντας ρέστα αντιλαϊκών συμβιβασμών, ήταν τα κομβικά σημεία του εργατοπατερισμού στη ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΓΣΕΒΕΕ, ΓΕΣΑΣΕ, ΠΑΣΕΓΕΣ και όπου δεν μπορούσε από μόνο του έκανε τη συγκόλληση με την ουρά του τον ΣΥΝ/Σύριζα.
Αυτά ήταν τα πιο φανερά, γιατί στην πολιτική υπάρχουν και τα κρυφά χαρτιά που "αποκαλύπτουν" σε μόνιμη και σταθερή βάση, ψέμματα, συντονισμένες προβοκάτσιες και μαχητική απόκρυψη της πραγματικότητας ελέω φυσικά των χειραγωγημένων ΜΜΕ.
Οι αντιλαϊκοί νόμοι της περιόδου 1993 - 2000, βρήκαν τον απόλυτο εκφραστή τους την κυβέρνηση της περιόδου 2004-2009 στο πρόσωπο της ΝΔ. Από τώρα μέχρι την επόμενη της ΝΔ θα περάσει καιρός έτσι ώστε η εν λόγω να εφαρμόσει για λογαριασμό της πλουτοκρατίας, για μια ακόμη φορά και με φόρα τις ακόμα πιο αντιλαϊκές πολιτικές που περιμένουν στην γωνία.
Αυτά με το κοινωνικό και οικονομικό πολιτικό μέρος της "λαίλαπας" που επέρχεται, γιατί υπάρχει και ένα άλλο μέρος που είναι και αυτό πολύ σοβαρό γιατί διαμορφώνει συνειδήσεις και είναι ξανά προ των πυλών. Είναι αυτό της φαιοπράσινης προπαγάνδας. Επαναλαμβάνοντας τα ίδια αντικομμουνιστικά και αντιλαϊκά μέτρα της πολιτικής της μόνιμης λιτότητας από το 1985 και μετά, έχει ως βασικό στόχο να ξεκάνει συνειδητά την κοινωνική συνείδηση για μερικές ακόμη γενιές. Να κάνει το κεφάλι τους μύλο με αφορμή την τάχατες κατάργηση των stage και την μεταφορά τους στον ιδιωτικό τομέα ολοκληρωτικά διαιωνίζοντας τον ιμπεριαλισμό . Προφανώς στο "δημόσιο τομέα" παραμένουν οι συμβάσεις έργου, τα ΣΔΙΤ, οι ατομικές συμβάσεις εργασίας, τα ανασφάλιστα, η ημιαπασχόληση, η εταιροαπασχόληση, η απασχόληση με το κομμάτι, η οδηγία Μπολκενσταϊν(ενεργός και ανενεργός χρόνος εργασίας) και το δουλεμπόριο των επινοικιάσεων εργαζομένων. Όλα αυτά μαζί με τα "σταζ" αποκτούν χαρακτηριστικά ενός τεράστιου αντεργατικού τσουνάμι που στο διάβα του ισοπεδώνει μια για πάντα τα ήδη εξαρθρωμένα εργασιακά δικαιώματα στον λεγόμενο ιδιωτικό τομέα. Μόλις χτες κάποια ευγενέστατη κοπέλα χτυπούσε κουδούνια σπιτιών ζητώντας εργασία για να πληρώνει το νοίκι της εκεί φτάσαμε τελικά.
Αυτού του τύπου οι διαμορφωμένες συνειδήσεις της δεκαετίας του 1981-1991 δίνουν όρκο πίστης και τιμής έναντι πινακίου φακής φυσικά, στους πιο πιστούς υμνητές του μονοπωλιακού και Ευρωενωσιακού καπιταλισμού στους σοσιαλδημοκράτες Όλες αυτές οι συνειδήσεις που γαλουχήθηκαν στον πολιτισμό που έφερε φαρδιά πλατιά την σφραγίδα του ΠΑΣΟΚ, σήμερα αποτελούν το "αφάν γκατέ" των πιο "περισπούδαστων" πληρωμένων ματσουκοφόρων, κονδυλοφόρων, manager και διαχειριστών της κοινωνικής συνείδησης. Αυτά τα φερέφωνα είναι σκυλιά λυσσασμένα που γαβγίζουν σε όλους τους ρυθμούς και κλείνουν σε όλους τους τόνους, (είτε χορωδιακά είτε κατά μόνας, είτε από άκρα δεξιά είτε από κεντροαριστερά, είτε από τα πολυεθνικά, είτε από "ανεξάρτητα" και "δημοκρατικά" κέντρα και ΜΜΕ, είτε από υπερεπαναστατική φρασεολογία, είτε από αντιεξουσιαστική διάθεση), τον αντικομμουνισμό .
Συμμαθητές και συνάδελφοι μας που πέρασαν από τα χέρια μας στα ΜΜΕ, που δεν τα υπηρετήσαμε ποτέ(το λαό υπηρετούσαμε για περίπου 20 χρόνια και γι' αυτό είμαστε σε αυτόν τον τομέα χωρίς εργασία πια), σήμερα βλέπουμε να αρθρογραφούν και να περιφέρονται από ρεπορτάζ σε ρεπορτάζ και από εκπομπή σε εκπομπή, με τις ίδιες συνταγές της δεκ του 1980 και του 1990, στην προ των πυλών δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα, χωρίς να μπορούν να κατανοήσουν πως αυτός είναι ο αιώνας του Σοσιαλισμού.
Με σπαστά ελληνικά και life style συμπεριφορές κυνηγούν το εφήμερο και αυτό που διαδίδεται από παντού, την παραπολιτική είδηση και την παραπαίουσα φτηνή πληροφορία από φιλοκυβερνητικές και φιλοσυστημικές πηγές αλλά και χιλιάδες blogs που προσφέρουν το τίποτα με μπόλικο καθόλου.
Αυτός ο (που)ροκ πολιτισμός της ενημέρωσης, της ψυχαγωγίας και της αισθητικής του "μεταμοντέρνου", μας αφήνει από αδιάφορους έως και εχθρικούς.
Αυτός ο πολιτισμός που βάζει από την κλειδαρότρυπα κάθε αντιλαϊκό νόμο και νομιμοποιεί την αφασία και τον κοινωνικό αμοραλισμό σε όλο του το μεγαλείο είναι η συνέχεια του αρχέγονου "διαίρει και βασίλευε".
Εκεί που οι λεγόμενοι "συντηρητικοί" δεν μπορούν να περάσουν ότι πιο αντεργατικό έχουν στην ατζέντα τους και το πρόγραμμα τους, αφήνουν την σοσιαλδημοκρατία, την εργατική αριστοκρατία και τον οπορτουνισμό συνολικά για να αναλάβουν δράση και να προλειάνουν το έδαφος ανοίγοντας δρόμους για να μην πούμε λεωφόρους σε ότι πιο γλοιώδες και απάνθρωπο για να εφαρμοστεί χωρίς καμία αντίδραση η έστω με ελάχιστες αντιδράσεις.
Ο ασκός του Αιόλου δεν ανοίγει από μόνος του, ανοίγει από τους διαθέσιμους οι οποίοι είναι και οι πιο διαθέσιμοι αντικομμουνιστές. Φυσικά υπάρχει και η συναισθηματική παγίδα που δίνει το δικαίωμα στους διαθέσιμους να προβοκάρουν. Είναι ξεκάθαρο δεν είμαστε ούτε αντιΠΑΣΟΚ, ούτε αντίΝΔ, ούτε αντίΣΥΝ/Σύριζα, είμαστε αντιιμπεριαλιστές και αντιπαλεύουμε το σύστημα και όποιος το υπηρετεί με πολιτικούς όρους και όχι κάτω από τη ζώνη.
Το να είναι κάποιος κομμουνιστής και ειδικά του ΚΚΕ, είναι ο μεγαλύτερος τίτλος τιμής που όταν τον αποκτήσει πρέπει να τον κατέχει μέχρι τους τίτλους τέλους.
Ναι είναι κάτι που απαιτεί θυσίες και αγώνες και αποτελεί συνέχεια των πιο μεγάλων παραδόσεων του λαού μας του πιο τιμημένου και πιο όμορφου μαζικού υποκειμένου που αυτός δημιούργησε το κόμμα του.
Το να μην είναι κομμουνιστής είναι φυσιολογικό και ανθρώπινο, ωστόσο όμως το κόμμα τον θέλει ως σύμμαχο, όταν είναι εργάτης και φτωχομεσαίο στρώμα της πόλης και του χωριού, ακόμα και αν αυτός έχει και γενικές και επί μέρους διαφορές και διαφωνίες.
Το να είναι κανείς αντικομμουνιστής όμως είναι απάνθρωπο και η λαίλαπα επειδή ακριβώς είναι απάνθρωπη και κατευθυνόμενη από τα πιο αντιλαϊκά κέντρα της ΕΕ των μονοπωλίων, είναι χρήσιμη για το σύστημα αυτή ακριβώς την ώρα.
Θέλει μέτωπο σε Αντιιμπεριαλιστική, Αντιμονοπωλιακή και Δημοκρατική κατεύθυνση που ως στόχο θα έχει το σοσιαλισμό.
Σήμερα το 2009 και αύριο το 2010 έρχονται μέτρα που ακόμα και ένα τμήμα του αστικού πολιτικού κόσμου, δηλαδή του πολιτικού προσωπικού της άρχουσας τάξης το φοβίζουν μιας και δεν μπορούν να βάλουν πλέον το παραμικρό βέτο στους πατρόνους τους. Δε μιλάμε φυσικά για εκείνο το αντικομμουνιστικό τμήμα των κεντρογενών διαθέσιμων, που στις πιο δύσκολες για το σύστημα στιγμές, έκαναν την πιο επιθετική αντιλαϊκή πολιτική πράξη και που πρώτο στόχο είχε την αποδυνάμωση του ΚΚΕ. Αυτό εξηγείται, γιατί οι κεντρογενείς δυνάμεις ξεκίνησαν ως πολιτικοί εκφραστές των μεσαίων στρωμάτων(τάξη τα ονόμαζαν αυτές) και επειδή δεν είναι τάξη κατέληξαν να υπηρετούν το πολύ μεγάλο κεφάλαιο, καλύτερα και από τα κλασσικά "συντηρητικά" κόμματα.
Σε αυτή τη φάση δηλαδή σήμερα η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αναλαμβάνει να παίξει αυτό τον αντιλαϊκό ρόλο και σε τέτοιο βαθμό, γιατί η ΝΔ ως η "Γκωλική" έκφραση της άρχουσας τάξης(δηλαδή του σταθερού αστικού έθνους κράτους της ισορροπίας, σε συνδυασμό με τον Ευρωπαϊκού τύπου κράτους πρόνοιας μεταπολεμικό καπιταλισμό αλλά και το λαϊκό καπιταλισμό που αυτή πρεσβεύει) , χρεοκόπησε προσωρινά. Η ΝΔ δεν θα μπορούσε ποτέ να πάρει σε τέτοιο βαθμό, τέτοιου είδους μέτρα γιατί θέλει σταθερό και χωρίς αναταράξεις το αστικό κράτος σε επίπεδο εποικοδομήματος, εξάλλου το ΠΑΣΟΚ ελέγχει τις ηγεσίες του συμβιβασμένου συνδικαλιστικού κινήματος και κατά αυτήν θα τα περάσει πιο εύκολα.

Ράδιο Κολλεκτίβα

Κοψωχέρηδες όλου του κόσμου ενωθείτε

Δεν έχουν περάσει ούτε καν 49 ώρες από τότε που βγήκε το περιβόητο exit poll που συνιστούσαν 29 κατασκευαστές πλυντηρίων της κοινωνικής συνείδησης και μέχρι τώρα στο γραφείο, στο δρόμο, στη παραλία(αυτό χτες), μας πλησίασαν πάνω από 20 γνωστοί και άγνωστοι που μας γνωρίζουν είτε από το ραδιόφωνο, είτε από τη εργασία μας (περαστικοί απ' το γραφείο κλπ), είτε από τις παραλίες είτε από την τηλεόραση που σε παλαιότερες εκλογικές αναμετρήσεις(κυρίως σε Δημοτικές και Νομαρχιακές), εκπροσοπούσαμε τους συνδυασμούς μας αλλά και από άλλες πλευρές.
Δεν θα επεκταθούμε και πολύ, αλλά το πρώτο δείγμα ήρθε από την αίθουσα του εκλογικού τμήματος που ήμασταν εκλογικοί αντιπρόσωποι Μόλις ο συνάδελφος εκ της ΝΔ είδε από το κινητό τηλεορασάκι (που είχε εφοδιάσει το εκλογικό τμήμα ο άλλος ο συνάδελφος του ΠΑΣΟΚ με τον οποίο ήμασταν συμπαίκτες πριν 20 χρόνια στα παιδικά και εφηβικά τμήματα καλαθοσφαίρισης στον Α.Ο.Κύδων), τα πρώτα αποτελέσματα ξέσπασε ειδικά όταν η εκτίμηση αποτελέσματος έδειξε τις 10 ποσοστιαίες μονάδες ως τελικό αποτέλεσμα. Τότε και με ύφος ταύρου μαινόμενου, μας αποκάλυψε πως οι "Μητσοτακικοί" τους έκαναν πόλεμο και τους έλεγαν εδώ και μέρες πως οι 3-4 μονάδες θα γίνουν δέκα για να φύγει ο Καραμανλής, πως αν βγει η Ντόρα μας είπε πως εμάς θα ψηφίσει γιατί θεωρεί πως είμαστε τίμια στοιχεία και δεν βαράμε ποτέ τον αντίπαλο κάτω απ' τη ζώνη με παραπολιτικούς όρους, αλλά μόνο με πολιτικούς(κατά τη γνώμη μας αν ήταν να μας στηρίξει θα το είχε κάνει).
Την επομένη σε κουβέντες που μας έκαναν διάφοροι σε διάφορα σημεία που αναφέραμε παραπάνω "αγανακτισμένοι" Νεο Δημοκράτες μας έλεγαν με πόνο ψυχής για τις 10 μονάδες διαφορά που είχαν απ' το ΠΑΣΟΚ, πως κακώς ψήφισαν άλλοι ΠΑΣΟΚ, άλλοι Σύριζα και πως αυτό προφανώς ήταν πανελλαδικό φαινόμενο.
Παράλληλα με αυτούς μας πλησίασαν και κάτι άλλοι που δεν ανήκουν πουθενά αλλά ψήφισαν ΠΑΣΟΚ. Ήταν ανάμεσα σε εμάς και το ΠΑΣΟΚ (έτσι μας είπαν) όμως τελικά σκέφτηκαν να δώσουν μια τελευταία ευκαιρία(άραγε πόσες τελευταίες ευκαιρίες θα δώσουν στους μελλοντικούς επίδοξους σωτήρες) στο Γιώργο, αλλά το μετάνιωσαν αμέσως μετά. Καλά ποιους νομίζουν πως κοροϊδεύουν τους εαυτούς τους κοροϊδεύουν. Επίσης πότε αυτοί πρόλαβαν να απογοητευθούν ούτε που το καταλάβαμε εφόσον γι' αυτούς το κριτήριο δεν είναι το σύστημα εκμετάλλευσης μέσα από την παραγωγική διαδικασία, αλλά οτιδήποτε άλλο ακόμα η αύξηση των 0.30 του ευρώ την ημέρα είναι καλή(δηλαδή το εμπόριο ελπίδας). Μας έλεγαν πως με το που άκουσαν για τον Στρίγκλις, την σκέψη για κατάργηση των υπουργείων Μακεδονίας - Θράκης και Αιγαίου από την νέα Κυβέρνηση και φυσικά τις νέες υπουργοποιήσεις που δεν θα ήταν τελικά από εξωκομματικούς όπως τους είχαν τάξει εξοργίστηκαν
Είχαμε μεγάλη δόση υπομονής και τους ακούγαμε χωρίς να πούμε τίποτα, πως το καταφέραμε δεν ξέρουμε, ειδικά όταν ακούσαμε το εξής "αν συνεχίσουν έτσι, αν τους ξαναψηφίσουμε μα την Παναγία θα τα κόψουμε Σύριζα", και τους είπαμε: "Βέβαια έχετε δίκιο, ΣΥΡΙΖΑ θα ψηφίσετε για να συγκυβερνήσει με το ΠΑΣΟΚ και να το πάει πιο αριστερά για να μην ξαναβγεί η "επάρατος" (δεξιά) "που έλεγε και ο μακαρίτης ο Χαρίλαος ειρωνικά.
Εδώ και ένα 48ωρο έχουμε ακούσει κάθε λογής παραπολιτικές μαλακίες(συγνώμη για τη φράση αλλά έχουμε φτάσει στο μη περαιτέρω). Κάθε είδους παραπολιτική μπουρδολογία, από τους σχεδιασμούς ανατροπής των "Καραμανλικών" από τους "Μητσοτακικούς", μέχρι του ότι το ΠΑΣΟΚ τους έπεισε για "φιλολαϊκή πολιτική", αλλά αν το ξαναψηφίσουν, τα είπαμε παραπάνω.
Στα χωριά μας λένε το εξής "αυτός που ξετσικαλίζει, ξετσικαλίζει κάθε φορά για τελευταία".
Γι' αυτό ρε παιδιά αφήστε μας με τα σενάρια σας και λύστε τα προβλήματα μόνοι σας, αφού ψηφίσατε εκεί που ψηφίσατε καλά κάνατε αλλά μην μας παραπονιέστε μετά δε σας φταίμε εμείς. Κάνατε λάθος για πολλοστή φορά(δικαίωμα σας), τουλάχιστον μη μας λέτε πως ήμασταν η επιλογή σας και στο τέλος αλλάξατε γνώμη, "μην μας ζαλίζετε στον έρωτα" που λέει και ο λαός.
Από το 1993 που ψηφίσαμε για πρώτη φορά, αλλά ακόμα και από τις εκλογές του 1985, (τότε που γίναμε μέλη της ΚΝΕ), σε όλες τις εκλογές έχουμε βαρεθεί να ακούμε το ίδιο παραμύθι...
Αν είστε ειλικρινείς πηγαίνετε να γραφτείτε στα σωματεία σας και αλλάξτε τους συσχετισμούς δυνάμεων από τα κάτω υπέρ του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος και τη διεκδίκηση των σύγχρονων αναγκών, έλεος πια. Εσείς βάζετε τη φόλα στις κάλπες και μετά το μετανιώνετε, και το χειρότερο με τις επιλογές σας την τρώμε και εμείς μαζί με σας;
Πέραν του ότι όταν σας προειδοποιούμε για την πολιτική που θα ακολουθήσουν ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ, ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και Οικολόγοι Πράσινοι μας χλευάζεται, αλλά μόλις αποδειχτεί το δίκιο μας μας κοροιδεύτε κι όλας με τα χέρια σας που τάχατες θα κόψετε αν τους ξαναψηφίστε, φτάνει πια....

Ράδιο Κολλεκτίβα

KKE ΙΣΧΥΡΟ Η ΕΛΠΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ

ΠΑΜΕ ΓΕΡΑ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ΚΑΙ ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΕΣ, ΠΑΜΕ ΓΕΡΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΙΣΧΥΡΟ ΚΚΕ

ΚΚΕ ΙΣΧΥΡΟ Η ΕΛΠΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ

Το χαρήκαμε, μα το χαρήκαμε......

Η παραπολιτική δεν είναι προνόμιο μας. Αυτό είναι το προνόμιο αυτών που δεν έχουν να πουν τίποτα το πολιτικό και τα βάζουν όλα στο επίπεδο της συνομοσιολογίας, μιας ατέρμονης δηλαδή μπουρδολογίας που ανακαλύπτει κάθε είδους συνωμοσία από την αχαλίνωτη φαντασία των διηγητών της....
Αυτό είναι προνομιακό πεδίο στα φασιστοειδή, στους σοσιαλδημοκράτες και στους αναθεωρητές όλων των αποχρώσεων, όχι στους σοβαρά σκεπτόμενους ανθρώπους.
Αυτό το post δεν είναι πολιτικό, είναι post εκδήλωσης χαράς, πείτε το εαν θέλετε και παραπολιτικό, ήταν κάτι που από συναισθηματική πλευρά περιμέναμε να το ακούσουμε εδώ και είκοσι χρόνια και το γουστάραμε πολύ, εξάλλου τα πολιτικά post τα έχουμε αφήσει πίσω.
Να ξεκαθαρίσουμε πως οι χαρακτηρισμοί γενικά δεν μας αρέσουν, αλλά καμιά φορά χρειάζονται, ειδικά σε κάτι τύπους σαν αυτό της φωτογραφίας από δεξιά.
Χτες γυρνώντας απ' τα γραφεία απλωθήκαμε στις καρέκλες και παρακολουθήσαμε την εκπομπή του κ. Χ''Νικολάου όπου καλεσμένος ήταν ο σ/φος Νίκος Μπογιόπουλος και ο κατά φαντασίαν "διανοητής" υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ κ. Μίμης Ανδρουλάκης.
Την ώρα που ο σ/φος Νίκος έδινε ένα απ' τα γνωστά ρεσιτάλ, πετάχτηκε με ύφος 1000 καρδιναλίων ο εν λόγω "διανοητής" και με το απαξιωτικό στον ομιλητή "μα τι λες ρε καπετάνιε", πήρε μια πληρωμένη απάντηση που περιμέναμε 20 χρόνια να του τη δώσει κάποιος. Όταν όμως αυτός ο κάποιος είναι ο Μπογιόπουλος τότε καλύτερα Μιμάκο να προσέχεις που απευθύνεις τις γνωστές μπαταριές σου. Ήταν τέτοια η χαρά μας που όταν ο σ/φος τον αποκάλεσε "μούτσο" που τιναχτήκαμε στον αέρα και να μας ακούσει ολόκληρη η πολυκατοικία απ' τα πανηγύρια λες και έβαζε γκολ η αγαπημένη μας ομάδα.
Πού είσαι ρε Μπαρμπαγιώργη να ακούσεις τι του είπε ο αγαπημένος σου αρθρογράφος να χαρεί και σένα το χειλάκι σου, μιας και όλοι αυτοί οι Μουτσοντρίγκο της πολιτικής πήγαν να διαλύσουν το κόμμα. Άλλοι για χάρη του ΠΑΣΟΚ(όπως ο "διανοητής"Μίμης) και άλλοι για χάρη του συστήματος ετοίμαζαν τη διάχυση του στο συνασπισμό....
Όλα εδώ πληρώνονται έστω και με καθυστέρηση....

Ράδιο Κολλεκτίβα


ΥΓ* Με την εργασία του μούτσου κανείς δεν έχει πρόβλημα, ίσα ίσα είναι τίτλος τιμής να είναι κανείς εργάτης, αλλά το να είσαι ο πολιτικός μούτσος του εφοπλιστικού και του λοιπού κεφαλαίου είναι τίτλος καθόλα υποτιμητικός ειδικά όταν προέρχεσαι από τα σπλάχνα του πολιτικού καθοδηγητή της εργατικής τάξης.

Αυτοαποκαλύφθηκαν και πάλι...

Αυτοαποκαλύφθηκαν και πάλι, για μια ακόμη φορά, όχι πως δεν το περιμέναμε, αλλά έχει και αξία και σημασία να ακούς απ' τους ίδιους να αυτοαναιρούνται. Πως ότι μας είχαν έλεγαν μέχρι χτες ήταν ψέμματα και δικά τους σενάρια για να αποκτήσει κατ' αυτούς δυναμική η κάθε λογής σαχλαμάρα που θα εκτοξεύσουν. Ειδικά όταν αυτή η σαχλαμάρα έχει ως στόχο το σοσιαλισμό που γνωρίσαμε, χαράς ευαγγελία για τα παλληκάρια μας, όχι παίζουμε.
Δεν ξέρουμε πόσοι από εσάς θυμάστε τις αποκαλύψεις του πρώτου μέρους του ντοκιμαντέρ του «History Channel» υπό τον τίτλο «Αναζητώντας τέρατα: Ο δολοφόνος πιθηκάνθρωπος της Ρωσίας» που είχε μεταδώσει η ΝΕΤ;
Χτες σε επανάληψη είδαμε το β' μέρος του ντοκιμαντέρ «Αναζητώντας τέρατα», το οποίο ασχολούνταν με την σχέση πιθήκου και ανθρώπου και αν τελικά η ευγονική μπορούσε να δημιουργήσει στρατιώτες πιθηκανθρώπους έτοιμους να πολεμήσουν για την ΕΣΣΔ.
Ο κύριος που το 2006 αποκάλυψε στην εφημερίδα New York Times ότι ο Σοβιετικός ηγέτης Ιωσήφ Στάλιν είχε το μοχθηρό σχέδιο να δημιουργήσει τέρατα από τη διασταύρωση ανθρώπων με πιθήκους, με περίσσιο ύφος χιλίων καρδιναλίων και χωρίς να τον διακρίνει κανενός είδους ντροπή για το τι είδους ανοησία είχε διασπείρει σε εκατομμύρια αναγνώστες πριν, αποκάλυψε στην ίδια την κάμερα πως διέδιδε ψέμματα και πως κανενός είδους αρχείο δεν υπήρξε για να αποδείξει ότι αυτού του είδους τα πειράματα γίνονταν στο έδαφος της ίδιας της ΕΣΣΔ.
Σε μια κρίση ειλικρίνειας απέδειξε ότι όχι μόνο δεν γίνονταν αυτού του είδους τα πειράματα ευγονικής, (παρότι όπως είπε οι επιστήμονες χρηματοδοτούνταν απ' το κράτος), αλλά ακόμα και όταν ένας Αμερικανός επιστήμονας ευγονικής ζήτησε απ' τον ίδιο τον Στάλιν(σε συνάντηση που είχε μαζί του, μέσα από τα αρχεία της πρώην ΕΣΣΔ), να αναπτύξει προγράμματα ευγονικής με δότες σπέρματος κάτι άνδρες που θα ήταν κάτι σαν superman και κάτι γυναίκες που θα ήταν κάτι σαν superwomen ούτως ώστε να κληθούν να γεννήσουν αυτού του είδους ανθρώπου, αυτός εξοργίστηκε και τον έστειλε από εκεί που ήρθε.
Σε ερώτηση που έγινε στον εν λόγω δημοσιογράφο - ερευνητή, απ' τον αφηγητή του ρεπορτάζ γιατί διέδωσε αυτού του είδους τις παρα-πληροφορίες ο ίδιος αποκάλυψε ότι αυτού του είδους τα ψέμματα εξάπτουν την φαντασία του κόσμου, ειδικά όταν πρόκειται για το Στάλιν και φυσικά πως δεν το μετανιώνει, έτσι τουλάχιστον έδειχνε με το ύφος του.
Είναι ηλίου φαεινότερο πως "το ψέμα έχει κοντά ποδάρια" και όπως είχε πει ο ίδιος ο μεγάλος Στάλιν, "ξέρω ότι όταν πεθάνω πως θα με γεμίσουν από λάσπες, όμως δε φοβάμαι γιατί οι λάσπες θα ξεραθούν, θα πέσουν από πάνω μου και ο άνεμος τις ιστορίας θα τις πάρει μακρυά".
Πρόσφατα ήρθαν στο φως της δημοσιότητας τα δημογραφικά στοιχεία της περιόδου 1925-1953 στην ΕΣΣΔ και δεν προκύπτει από πουθενά ότι υπήρξαν μαζικές σφαγές σε αυτή την περίοδο. Οι έρευνες είχαν γίνει από την αντισοβιετική Ρωσική ομοσπονδία του Γιέλτσιν και είδαν το φως της δημοσιότητας πρόσφατα. Αντιθέτως αυτή την περίοδο και σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία της εποχής και πέραν της περιόδου του μεγάλου πατριωτικού πολέμου, πως όχι μόνο δεν υπήρξαν ποτέ μαζικές σφαγές, αλλά υπήρξε ταχύρρυθμη αύξηση πληθυσμού, βιοτικού επιπέδου και αύξηση του προσδόκιμου της ζωής. Ακόμα και μετά τον μεγάλο πόλεμο 1941-1945 σε μια περίοδο που υπήρξε λειψανδρεία λόγω των εκατομμυρίων νεκρών που άφησε αυτός, πάλι υπήρχε αύξηση των δεικτών αυτών αλλά σε άλλη νέα βάση.
Φυσικά κάποιοι προβοκάτορες και με τις πλάτες της Ε.Ε, συνεχίζουν να λένε ψέμματα για τα 25.000.000 νεκρούς, που είναι νεκροί του μεγάλου πατριωτικού πολέμου δηλαδή του Β' παγκοσμίου πόλεμου και όχι κάποιων δήθεν ανύπαρκτων σφαγών.
Καλό θα ήταν όσοι κάνουν αντικομμουνισμό και έχουν έστω και λίγο αυτοσεβασμό, κάποια στιγμή θα πρέπει να σταματήσουν να τον κάνουν γιατί ο αντικομμουνισμός στηρίζεται στα ψέμματα και εκτίθενται ανεπανόρθωτα. Εφόσον δεν βλέπουν με συμπάθεια και καλό μάτι τον κομμουνισμό και την Μαρξιστική - Λενινιστική κοσμοθεωρία εξάλλου έχουν κάθε δικαίωμα να το κάνουν αυτό, καλό θα ήταν να κάνουν πολεμική επί των θέσεων και της θεωρίας, γιατί τα ψέμματα δεν τους βοηθούν πουθενά και σε τίποτα.

Ράδιο Κολλεκτίβα.

ΥΓ* Αυτό τελικά είναι το τελευταίο πολιτικό ποστ γιατί δεν αντέξαμε μετά τις μεγάλες αποκαλύψεις που αυτοαποκαλύφθηκαν και απογυμνώθηκαν από μόνες τους...